ΠΑΝΕΞΟΡΜΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ»

Να φτάσει παντού το Κάλεσμα της ΚΕ για αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ

Θα δημοσιευτεί το Σαββατοκύριακο 2 – 3 Οκτώβρη

Θέσεις μάχης παίρνουν οι δυνάμεις του Κόμματος και της ΚΝΕ, με σκοπό το Κάλεσμα της ΚΕ για αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ να φτάσει στους εργατοϋπαλλήλους, στους αυτοαπασχολούμενους, στη φτωχή αγροτιά, στους νέους και τις νέες, στους συνταξιούχους, να μπει σε κάθε σπίτι, χώρο δουλειάς, στις γειτονιές και τους χώρους Εκπαίδευσης.

Οι στόχοι είναι φιλόδοξοι, η διακίνηση να φτάσει τουλάχιστον εκείνη των Θέσεων του 21ου Συνεδρίου, αξιοποιώντας για αυτόν τον σκοπό κάθε ώρα που απομένει μέχρι την κυκλοφορία του Καλέσματος.

Άλλωστε το σχέδιο που εκπονούν οι Οργανώσεις δεν είναι σε «λευκό χαρτί», υπάρχουν σημαντικές παρακαταθήκες που δείχνουν τον δρόμο ώστε το Κάλεσμα να φτάσει σε πολύ περισσότερο κόσμο. Τέτοιες είναι η μεγάλη επιτυχία των εκδηλώσεων του 47ου Φεστιβάλ απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την Ελλάδα, με τους χιλιάδες επισκέπτες του, οι μάχες που είναι σε εξέλιξη σε μια σειρά κλάδους, όπου ξεχωρίζει η πάλη για να μην εφαρμοστεί το νομοσχέδιο – έκτρωμα για τα Εργασιακά, οι αγώνες με τις διεκδικήσεις γονιών και μαθητών για το άνοιγμα των σχολείων, των φοιτητών για τους όρους λειτουργίας των Ιδρυμάτων τους και πολλά άλλα ανοιχτά μέτωπα όπου οι κομμουνιστές είναι στην πρώτη γραμμή.

Το μεγάλο πολιτικό άνοιγμα για αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ, ξεκινώντας από την εξόρμηση με τον «Ριζοσπάστη» του επόμενου Σαββατοκύριακου, θα συνδυαστεί με ένα πλούσιο πρόγραμμα παρεμβάσεων από τις Κομματικές Οργανώσεις, περιοδείες και συσκέψεις, συγκεντρώσεις, εξορμήσεις, ενώ θα χαρακτηρίζεται επίσης από την πολυμορφία, τις ποικίλες πρωτοβουλίες ώστε μέσα από την πρωτοπόρα δράση του εργατικού κινήματος να διαμορφώνονται εστίες αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο και περιοχή.

Η επιτυχία της πανεξόρμησης με το Κάλεσμα της ΚΕ είναι το πρώτο βήμα ώστε αυτό να αξιοποιηθεί πλατιά την επόμενη περίοδο. Πολύ δε περισσότερο αφού θα είναι η βάση της συζήτησης με στόχο να κατανοηθεί ευρύτερα ότι το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά και διαθέτει όλες του τις δυνάμεις για να οργανώσει ο λαός την αντεπίθεσή του, να βάλουν οι εργαζόμενοι τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις. Οτι στην οργάνωση της πάλης για τα λαϊκά προβλήματα χρειάζεται πιο θαρρετά να συμμετέχει μαζί με το Κόμμα η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, και ειδικά η νέα γενιά, που καταδικάζεται να ζει με χειρότερους όρους από ό,τι οι παλαιότερες.

Το Κάλεσμα μπορεί να δώσει ώθηση ώστε να μη χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος, να καταρριφθούν παλιές και νέες αυταπάτες στις λαϊκές συνειδήσεις. Να μπει στο στόχαστρο ο πραγματικός ένοχος, το καπιταλιστικό σύστημα, το αστικό κράτος, που είναι εχθρικό προς τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, όπως η σταθερή δουλειά με δικαιώματα, η προστασία του λαού βασισμένη σε δωρεάν, υψηλού επιπέδου Υγεία και ουσιαστική πρόληψη, το λαϊκό εισόδημα να επαρκεί για όλες τις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας κ.λπ.

Φροντίζουμε λοιπόν να φτάσει παντού το Κάλεσμα και μαζί του η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, που αφορά το σήμερα και το αύριο, για να γίνει ο λαός πρωταγωνιστής, να πιστέψει στη δύναμή του, να γίνει πιο καθαρός ο δρόμος που πρέπει να βαδίσει, αυτός της σύγκρουσης, της ανατροπής με ορίζοντα την κατάκτηση της εξουσίας.

Πηγή: 902.gr

47ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ – «ΟΔΗΓΗΤΗ»

Εντυπωσιακή φωτογραφία από τον κόκκινο «πλανήτη»

Μια εντυπωσιακή φωτογραφία από την Κεντρική Σκηνή του 47ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» χάρισε ο φωτογράφος Γιάννης Κέμμος, απαθανατίζοντας έναν κόκκινο «πλανήτη».

Πηγή: 902.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ

Συμπόρευση με το ΚΚΕ, για να αναπνεύσει ο λαός, για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, το σοσιαλισμό

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη μεγάλη πολιτική συγκέντρωση στο 47ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» στο Πάρκο Τρίτση

«Να ζεις, να τολμάς, να προχωράς. Για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, τον σοσιαλισμό»: Με το σύνθημα του 47ου Φεστιβάλ να δίνει το στίγμα, κορυφώνονται οι εκδηλώσεις του τριημέρου, με τη μεγάλη πολιτική συγκέντρωση στο Πάρκο Τρίτση. 

Η συγκέντρωση ξεκίνησε με τον χαιρετισμό του Νίκου Αμπατιέλου, Γραμματέα του ΚΣ της ΚΝΕ, ενώ στη συνέχεια στο βήμα βρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας,την ώρα που τα συνθήματα αντηχούσαν δυνατά.

Με τις προσυγκεντρώσεις να καταφτάνουν στον χώρο, οι κόκκινες σημαίες πλαισίωσαν τον κόσμο που από νωρίς είχε πάρει τη θέση του στην Κεντρική Σκηνή. «Δυναμώνουμε τον αγώνα για την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Δυναμώνουμε τον αγώνα για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, τον σοσιαλισμό. Έλα μαζί μας σε αυτόν τον αγώνα», ήταν το κάλεσμα που ακουγόταν ξανά και ξανά.

Από τα μεγάφωνα της Κεντρικής Σκηνής του Φεστιβάλ, οι χιλιάδες επισκέπτες αποχαιρετούν τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, τραγουδώντας για όσους  «δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις».

Η ογκώδης πολιτική συγκέντρωση πήρε τη σκυτάλη από το πλούσιο πρόγραμμα του Φεστιβάλ: Από την περιήγηση στην έκθεση για την Παρισινή Κομμούνα και τη συμμετοχή στις εκδηλώσεις για την πρώτη «έφοδο στον ουρανό». Από τις συζητήσεις για τον αντεργατικό νόμο και τον αγώνα για να μείνουν οι διατάξεις του στα χαρτιά, για την επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα της νέας γενιάς, για την εργαλειοποίηση της επιστήμης που εκδηλώνεται με χαρακτηριστική ένταση στις συνθήκες της πανδημίας. Από τις επισκέψεις στο βιβλιοπωλείο και τη γνωριμία με τις εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής». Από τις συναυλίες – αφιερώματα σε καλλιτέχνες που έκαναν πρωταγωνιστή στο έργο τους τον λαό, τις έγνοιες και τα βάσανά του αλλά και τον αγώνα για όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα. Όλα αυτά τροδοφότησαν τον προβληματισμό και τη σκέψη, τη συζήτηση στις παρέες των νέων. Έδωσαν το έναυσμα και την ώθηση σε νέους και νέες ώστε να πάρουν θέση στο κόκκινο ποτάμι που πλημμύρισε τον χώρο στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ.

Χιλιάδες νέοι και νέες, μαζί με εργαζόμενους κάθε ηλικίας, δυναμώνουν το σύνθημα που επέλεξε η ΚΝΕ για το Φεστιβάλ της. «Να ζεις»: Διαδηλώνουν για το δικαίωμα τους να ζήσουν με βάση τις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας. «Να τολμάς»: Διαμηνύουν την αποφασιστικότητά τους να αμφισβητήσουν τον εργασιακό μεσαίωνα, τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, τη μετατροπή της υγείας σε πανάκριβο εμπόρευμα. «Να προχωράς»: Ξεκαθαρίζουν την πρόθεση τους να πάρουν  τη θέση τους στον αγώνα με την πυξίδα τους στραμμένη στην»κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, τον σοσιαλισμό».

Το «παρών» στη συγκέντρωση έδωσαν συνδικαλιστές από μια σειρά κλάδους και χώρους δουλειάς, πρωτοπόροι αγωνιστές εργατοϋπάλληλοι που δίνουν τη μάχη για το μεροκάματο, για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Επίσης άνθρωποι του καλλιτεχνικού και του αθλητικού χώρου, πανεπιστημιακοί, καθώς και απόστρατοι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων.

Από το μεγάλο ραντεβού και το προσκλητήριο του ΚΚΕ δεν μπορούσαν να λείπουν και εκπρόσωποι της ηρωικής «δρακογενιάς», της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ που πέρασαν από φωτιά και σίδερο κρατώντας «ψηλά τη σημαία». Παραβρέθηκαν ακόμα οι πρέσβεις της Κούβας και του Βιετνάμ, καθώς και εκπρόσωπος της πρεσβείας της Παλαιστίνης. Ακόμα, ο αγωνιστής Δήμαρχος Πάτρας Κώστας Πελετίδης.

Τη δική τους θέση είχαν πάρει στη συγκέντρωση οι εκπρόσωποι των Κομμουνιστικών Νεολαίων που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ, παρακολουθώντας την ομιλία και διαβάζοντάς την μεταφρασμένη στις γλώσσες τους.

Πηγή: 902.gr

Συνοικία το όνειρο… κι όταν ξυπνήσαμε παντού λυόμενα

Ανακοίνωση Λαϊκής Συσπείρωσης για το πρόβλημα της σχολικής στέγης στο Δήμο Ζωγράφου

Η κατρακύλα της δημοτικής αρχής δεν έχει σταματημό. Στην αγωνιώδη προσπάθεια της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για την τραγική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και με δική της ευθύνη στην προσχολική αγωγή στο δήμο, δεν διστάζει να συκοφαντήσει, να χρησιμοποιήσει ψέματα και ανακρίβειες.

Κατηγορεί τους γονείς που κινητοποιούνται ενάντια στην φιλοξενία παιδιών τεσσάρων και πέντε ετών σε λυόμενα, ότι τους υποκινεί η Λαϊκή Συσπείρωση Ζωγράφου. Αν ήταν η πρώτη φορά που ένα τέτοιο επιχείρημα χρησιμοποιείται από τους ιθύνοντες, είτε αυτοί είναι κυβερνήσεις είτε δημοτικές αρχές θα ήταν κωμικό, πλέον όμως καταντάει εξοργιστικό. Υποτιμά την νοημοσύνη των γονιών με τον χειρότερο τρόπο. Λες και οι ίδιοι δεν μπορούν να κρίνουν αν, αυτά τα λυόμενα και οι υπόλοιποι τρόποι που σκαρφίστηκε η δημοτική αρχή για νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς, συμβαδίζουν με τις σύγχρονες ανάγκες για σχολική στέγη.

Το χειρότερο από όλα είναι ότι στην προσπάθεια τους να παρουσιάσουν μια διαφορετική πραγματικότητα χρησιμοποιούν ανακρίβειες και ψέματα:

  • Από την μια διαπιστώνει ότι ο δήμος υστερεί εδώ και χρόνια σε δομές προσχολικής αγωγής. Από την άλλη μάλλον ξεχνάει ότι όλες οι διοικήσεις εδώ και χρόνια δεν έχτισαν ένα παιδικό σταθμό ή ένα νηπιαγωγείο, μάλλον για να ξεχάσει ότι ο ίδιος ο δήμαρχος αλλά και προβεβλημένα στελέχη αυτής της διοίκησης όπως η κ. Μπότου ήταν στελέχη της διοίκησης επί δημαρχίας Καζάκου όταν έκλειναν παιδικούς σταθμούς.  
  • Από την μια κατηγορεί την προηγούμενη δημοτική αρχή ότι για 1,5 χρόνο κωλυσιεργούσε, με αποτέλεσμα να μην παραδώσουν κάποιο προγραμματισμό. Από την άλλη πανηγυρίζει που μαζί χέρι – χέρι Θώδας (ΝΔ), Καφατσάκη (ΣΥΡΙΖΑ), Αγγελόπουλος (ΝΔ), Γιαννακόπουλος και Παπακωνσταντίνου (ΚΙΝΑΛ) συμφώνησαν και ψήφισαν για το αίσχος των λυόμενων αιθουσών, και κατηγορεί την Λαϊκή Συσπείρωση Ζωγράφου, την Ανυπότακτη Πόλη Ζωγράφου που καταψήφισαν και την παράταξη Αγαπώ Ζωγράφου που ψήφισε λευκό. Ας αποφασίσει τελικά πόσα τον χωρίζουν και πόσα τον ενώνουν με την προηγούμενη δημοτική αρχή.
  • Πανηγυρίζει για την δημιουργία 14 νέων αιθουσών νηπιαγωγείων. Βαφτίζει νέες αίθουσες τις λυόμενες που η εμπειρία της χρήσης τους συνδέεται με άκρως προβληματικές συνθήκες φωτισμού, θέρμανσης, κλιματισμού και αερισμού. Αυτές οι συνθήκες είναι υπεύθυνες για την μετάδοση ασθενειών, όπως γρίπη και COVID, αφού επιτρέπουν τη συσσώρευση παθογόνων μικροοργανισμών στον αέρα. Επιπλέον μιλάμε για ακατάλληλες συνθήκες προαυλισμού με αποκορύφωμα το νηπιαγωγείο στη Δημοκρατίας όπου το προαύλιο 30 τμ είναι για 80 παιδιά. Οι γονείς έχουν πικρή εμπειρία από την χρήση αυτών των αιθουσών στην Κοκκινοπούλου εδώ και μια δεκαετία.
  • Άραγε για το γεγονός ότι οι καινούριες λυόμενες αίθουσες στο νέο τέρμα δεν έχουν ούτε τουαλέτα και τα παιδιά θα πρέπει να πηγαίνουν στο απέναντι κτήριο του σχολείου τι ευφάνταστο θα μας πει;
  • Γέμισαν αίθουσες νηπιαγωγείων σε δημοτικά και γυμνάσιο του δήμου, ενάντια στην γνώμη των εκπαιδευτικών, τοποθετώντας λυόμενα και καταργώντας αίθουσες που είχαν ανάγκη τα σχολεία. Έχουν συγκεντρωθεί σε εποχή covid 700 παιδιά σε κοινές τουαλέτες στο συγκρότημα 8ο-12ο, καθώς και 400 παιδιά στο 4ο δημοτικό με ότι σημαίνει αυτό για μετάδοση του ιού και για την ασφάλεια των μαθητών. 
  • Διατείνεται ότι τα λυόμενα που γέμισε όλες τις γωνιές του δήμου πληρούν τις σύγχρονες προδιαγραφές και είναι σύμφωνα με το νόμο, και  μάλιστα έχουν μπει και σε άλλες περιοχές της χώρας. Αυτό είναι αλήθεια, την αποκλειστικότητα δεν την έχει ο δήμος Ζωγράφου. Αυτό αναδεικνύει ότι οι εγκληματικές ευθύνες ξεκινούν από την κυβέρνηση και αφορούν όλους τους δήμους που εφάρμοσαν την δίχρονη προσχολική αγωγή με αυτούς τους όρους. Όσο για το νόμιμο του πράγματος, εδώ ισχύει το ρητό «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει». Τον νόμο που επιτρέπει ως λύση τα λυόμενα των έφτιαξε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τον υλοποιεί μεγαλοπρεπώς η σημερινή της ΝΔ με πρόθυμους αρωγούς τους δημάρχους.
  • Μιλάει γενικά και αόριστα για την δημιουργία νέων νηπιαγωγείων τα επόμενα χρόνια, «ζήσε μαύρε μου να φας το Μάη τριφύλλι». Σχέδια επί σχεδίων χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Η εμπειρία των δυο τελευταίων ετών της δημοτικής αρχής έδειξε ότι όλα κινούνται με ρυθμούς χελώνας, μονίμως κάτι έκτακτο πάει πίσω τα χρονοδιαγράμματα και κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Το πόσο προσωρινά θα είναι τα λυόμενα μπορούμε να το καταλάβουμε αν σκεφτούμε την προσωρινότητα των 11 χρόνων των νηπιαγωγείων της Κοκκινοπούλου. Τα πρώτα παιδιά που πήγαν εκεί πλέον ολοκληρώνουν την δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
  • Καμαρώνει η δημοτική αρχή ότι ξεκίνησε την λειτουργία νέων αιθουσών για παιδικούς σταθμούς. Κι εδώ την μισή αλήθεια, κατά το δοκούν. Οι νέες αίθουσες αφορούν στον πρώην ΙΒΣΑ, στον τρίτο και τέταρτο όροφο. Η σύγχρονη ματιά της δημοτικής αρχής για τους παιδικούς σταθμούς προβλέπει τον προαυλισμό εν μέσω πανδημίας μάλλον στην ταράτσα. Επιπλέον μιλάμε για ένα κτήριο με 100 βρέφη και νήπια που όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε τι θα συμβεί σε έκτακτη ανάγκη εκκένωσης του κτηρίου. Δεν μας λέει τι ακριβώς θα κάνει από του χρόνου που θα εφαρμοστεί ο νόμος που προβλέπει οι παιδικοί σταθμοί για λόγους ασφαλείας να βρίσκονται αποκλειστικά σε ισόγεια; Αφήστε να μαντέψουμε, θα ζητήσει από την κυβέρνηση παράταση… και πάλι όλα θα είναι νόμιμα.
  • Δεν μας λέει όμως τι γίνεται με την δημιουργία του νέου παιδικού σταθμού στην βίλα Αγλαντζιά; Από πέρσι την περιμένουμε… Όπως επίσης δεν μας λέει τι θα κάνει με το οικόπεδο επί των οδών Φιλονόης και Ηρώων Πολυτεχνείου που για χρόνια παραμένει αναξιοποίητο, είναι χαρακτηρισμένο για παιδικό σταθμό και πρώην και νυν δημοτική αρχή δεν προχωράνε στο χτίσιμο. Ωραίο το παραμύθι ότι ο δήμος δεν έχει κτήρια και οικόπεδα, αλλά δεν έχει δράκο.

Ως Λαϊκή Συσπείρωση διεκδικούμε σύγχρονα ασφαλή σχολικά κτήρια για σχολική στέγη σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Οι γονείς, ο λαός συνολικά του Ζωγράφου με τους αγώνες τους μπορούν να τα καταφέρουν, η Λαϊκή Συσπείρωση θα είναι σταθερά στο πλευρό τους.

Αίτημα της Λαϊκής Συσπείρωσης Ζωγράφου για ένταξη θέματος για την κατάσταση στα σχολεία ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς, στην ημερήσια διάταξη του δημοτικού συμβουλίου.

Προς την Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Μπότου

και τον Δήμαρχο Ζωγράφου κ. Θώδα

Κοινοποίηση σε όλους τους δημοτικούς συμβούλους

Σε λίγες μέρες ξεκινάει η νέα σχολική χρονιά σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά κυβέρνηση και δημοτική αρχή δεν παίρνουν μέτρα για το ασφαλές άνοιγμα το σχολείων. Οι προβλέψεις των επιστημόνων μιλούν για το τέταρτο κύμα της πανδημίας που θα «χτυπήσει» πιο έντονα τα παιδιά. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση για άλλη μια χρονιά δεν έκανε τίποτα απολύτως για να αραιώσει τους μαθητές ανά τμήμα, αντίθετα προχωρά ακόμα και σε συγχωνεύσεις τμημάτων. Η σχολική χρονιά ξεκινάει με 25000 – 30000 σε εκπαιδευτικούς πανελλαδικά.  Κατά την προσφιλή της τακτική «πετάει το μπαλάκι» στους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές με μόνο όπλο τον εμβολιασμό. Τα πρωτόκολλα που ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας για κλείσιμο των τμημάτων εφόσον νοσήσει το 50 +1 % των μαθητών είναι πραγματικά εγκληματικά, στην ουσία θα έχει γίνει μεγάλη διασπορά μέχρι να κλείσει ένα τμήμα. Προφανώς η λύση δεν είναι το κλείσιμο των σχολείων και η τηλεκπαίδευση της οποίας τα αποτελέσματα τα βίωσε όλη η εκπαιδευτική κοινότητα αλλά ένα πλέγμα μέτρων με κύριο την αραίωση των τμημάτων και τον συχνό προληπτικό εργαστηριακό έλεγχο με ευθύνη του κράτους.

            Η δημοτική αρχή έχει σοβαρή ευθύνη γιατί ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς ανοίγει τα σχολεία με αυτούς τους όρους, έχει ήδη επιβαρύνει σχολικά συγκροτήματα με την τοποθέτηση νηπιαγωγείων σε δημοτικά και σε γυμνάσιο, οι σχολικές καθαρίστριες δεν επαρκούν για τις ανάγκες καθαριότητας των σχολείων. Παράλληλα επίκειται για πρώτη χρονιά η λειτουργία της δίχρονης προσχολικής αγωγής με τους γνωστούς όρους που εξασφάλισε η δημοτική αρχή, δηλαδή τα λυόμενα στην Δημοκρατίας, τα συστεγασμένα με Δημοτικά και Γυμνάσιο. Επιπλέον οι παιδικοί σταθμοί άνοιξαν με 52 βρέφη να παραμένουν εκτός, και τον παιδικό σταθμό στην Αγλαντζιά να είναι άγνωστο πότε θα λειτουργήσει. Εν έτη 2021 μιλάμε για μια απαράδεκτη κατάσταση που φέρνει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της νυν και των προηγούμενων διοικήσεων του δήμου και των κυβερνήσεων.

            Για όλους τους παραπάνω λόγους καλούμε σε έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ώστε η διοίκηση να ενημερώσει αναλυτικά για την κατάσταση που επικρατεί, τα μέτρα που προτίθεται να πάρει και τον προγραμματισμό της για το επόμενο διάστημα.

            Με προηγούμενη επιστολή μας έχουμε τοποθετηθεί για την αναγκαιότητα η συνεδρίαση του Συμβουλίου με βάση όσα προβλέπει η τελευταία εγκύκλιος του Υπουργείου Εσωτερικών. Δεν δεχόμαστε σε καμία περίπτωση να γίνει Συμβούλιο μέσω τηλεδιάσκεψης ή δια περιφοράς.

                                                                        Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2021

                                                                        Καραβίδας Ανδρέας

                                                                        Μπαρμπέρης Μάκης

                                                                        Γιαννόπουλος Κώστας

                                                                        Κοσμάς Βασίλης

ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Η πολιτική των κοντέινερ για την Προσχολική Αγωγή καλά κρατεί από κυβέρνηση και δήμους (VIDEO – ΦΩΤΟ)

Η πολιτική των κοντέινερ για τις εγκαταστάσεις της Προσχολικής Αγωγής καλά κρατεί από κυβέρνηση και δήμους της Αθήνας στο πλαίσιο της πλήρους εμπορευματοποίησης και απαξίωσης της δημόσιας παιδείας. 

Μετά τους άθλιους χώρους που έχουμε δει στο Δήμο της Αθήνας, όπου στήνονται κοντέινερ για να στεγαστούν νήπια, τώρα την ίδια άθλια κατάσταση βλέπουμε και στο Δήμο Ζωγράφου, όπου η δημοτική αρχή αποφάσισε να στήσει 4 κοντέινερ σε ένα χώρο που ήταν πρώην δημοτικό πάρκινγκ και βρίσκεται σε ακάλυπτο ανάμεσα σε πανύψηλες πολυκατοικίες!

Εκεί θα στεγαστούν 75 νήπια, ηλικίας έως 5 χρονών, σε έναν περιορισμένο προαύλιο χώρο και σε τέσσερις τάξεις με 18 παιδιά στις τρεις και 19 παιδιά σε μία αίθουσα. 

Τη δημοτική αρχή για την απαράδεκτη απόφασή της καταγγέλλουν ο Κώστας Γιαννόπουλος, από την Επιτροπή Γονέων Νηπιαγωγείων και Παιδικών Σταθμών και γονέας του 11ου Νηπιαγωγείου, μιλώντας στην τηλεόραση του «Mega» το πρωί της Τετάρτης 7 Σεπτέμβρη, όπως και μία μητέρα του 11ου Νηπιαγωγείου.

Ανακοίνωση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Δήμου Ζωγράφου 

Την απόφαση του δήμου καταγγέλλει σε πρόσφατη ανακοίνωσή της και η «Λαϊκή Συσπείρωση» Δήμου Ζωγράφου, σημειώνοντας πως «αυτή η εικόνα αποτυπώνει ακριβώς την πολιτική της τωρινής και της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά και της δημοτικής αρχής του κ. Θώδα, εκλεκτού της ΝΔ. Αυτό είναι το όραμά τους για τη δίχρονη Προσχολική Αγωγή το 2021. Και μαζί με τη δημοτική αρχή και των δημοτικών παρατάξεων που ψήφισαν αυτό το αίσχος» (διαβάστε εδώ αναλυτικά). 

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Αθάνατος! Κι όταν «θα πάρουν τα όνειρα εκδίκηση» θα είσαι κι εσύ, όπως πάντα στις μεγάλες στιγμές, παρών

Σε κλίμα συγκίνησης, ολοκληρώθηκε η τελετή αποχαιρετισμού στον μεγάλο μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, στη Μητρόπολη Αθηνών. Πλήθος κόσμου, όλων των ηλικιών, έστειλε στερνό αποχαιρετισμό στον Μίκη Θεοδωράκη, δίνοντας το «παρών» γύρω από τη Μητρόπολη, παρά το ψιλόβροχο, για να πει το τελευταίο «αντίο» στον μεγάλο μουσουργό. 

Επικήδειους στην τελετή αποχαιρετισμού στον Μίκη Θεοδωράκη εκφώνησαν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Ο αποχαιρετισμός του Δημήτρη Κουτσούμπα στον Μίκη Θεοδωράκη

«»Βροντάνε στράτες κι αγορές» μετά την είδηση του χαμού σου, αγαπημένε μας Μίκη.

Πλήθος ανθρώπων από όλες τις ηλικίες, απ’ όλες τις γενιές βρίσκονται τις τρεις αυτές μέρες εδώ για να σε αποχαιρετήσουν.

Σεμνά, μα όχι βουβά.

Με τα τραγούδια σου σε αποχαιρετάμε, όπως αξίζει σε εκείνους που λεβέντικα ροβόλησαν τον κόσμο.

Και ένας ψίθυρος περνά από στόμα σε στόμα: «Χωρίς τον Μίκη θα ήμασταν αλλιώς».

Και έτσι είναι. Χωρίς εσένα θα ήμασταν αλλιώς.

Φράγμα μεγαλόπρεπο στη λήθη, ένα δοξαστικό στην εποποιία του λαού μας τον 20ό αιώνα είναι το έργο σου.

Αποστόμωσε όσους προσπαθούν να μαυρίσουν τη μνήμη της, διόρθωσε τα ψέματα, έκανε έναν ολόκληρο λαό να νιώθει περηφάνια για την κληρονομιά του και θαυμασμό για εκείνους που με τον αγώνα τους την τιμούν και προσπαθούν να τη μεγαλώσουν.

Ορμητική, επαναστατική, φλογισμένη από το πάθος, μια κατάφαση είναι η μουσική σου ότι ο κόσμος μας χρειάζεται και μπορεί ν’ αλλάξει.

Με το αστραφτερό σπαθί της, εκτοπίζοντας τον φόβο, την ηττοπάθεια, την αδιαφορία, σαλπίζει νέο ξεκίνημα, πυρπολεί τα όνειρα, «πολιορκεί το «κοίταζε τη δουλειά σου»», γεμίζει με ήλιο τις καρδιές.

Μας έδειξες τη δύναμη του ελληνικού λαού, τη δύναμη των λαών του κόσμου.

Χωρίς αμφιβολία ήξερες καλά να εδραιώνεις την πίστη πως το δίκιο, η ειρήνη, η ευτυχία είναι πράγματα κατορθωτά.

Όσο ρωμαλέα και στιβαρά αναμετριέται η Τέχνη σου με την αδικία, τόσο τρυφερά και απαλά ξέρει να θωπεύει τα όμορφα και τα καλά στη ζωή και τον κόσμο.

Έσμιξες «τους τρανούς αητούς με τους χρυσούς αγγέλους», μαθαίνοντάς μας πως για να είσαι δυνατός, πρέπει να είσαι ευαίσθητος.

Με ιερή αφοσίωση καλλιέργησες αυτή την ευαισθησία μας, μας έμαθες πως μέσα στις καταιγίδες μπορούμε να κρατηθούμε από ένα λουλούδι.

Είχες εμπιστοσύνη στο λαό.

Πίστευες, κι όχι άδικα, πως μόνο ο λαός μπορεί να κατανοήσει και να κατακτήσει τα ανώτερα δημιουργήματα του ανθρώπου, τέτοια όπως η Τέχνη, η Ποίηση, η Μουσική.

Αρκεί να του δώσει κάποιος τα κλειδιά.

Γι’ αυτό δεν μελοποίησες μόνο έξοχα τον ποιητικό λόγο, χωρίς να τον προδίδεις. Τον αναδημιούργησες και τον παρέδωσες με εκείνη τη μορφή που μπαίνει κατ’ ευθείαν στη λαϊκή ψυχή.

«Έφερες την ποίηση στο τραπέζι του λαού, πλάι στο ποτήρι και το ψωμί του», όπως έγραφε για σένα ο Γιάννης Ρίτσος.

Δεν είναι μόνο ο «Επιτάφιος», η ανεπανάληπτη αυτή συνομιλία της μουσικής σου με την ποίηση του Ρίτσου, που μέσα και από τις συγκλονιστικές ερμηνείες του Μπιθικώτση και του Χιώτη, έγινε ένας διαχρονικός λαϊκός θρήνος και ύμνος μαζί στον θάνατο που γονιμοποιεί το μέλλον.

Πέτυχες να μιλήσεις με την υψιπετή ποίηση στη λαϊκή ψυχή, ακόμα και μέσα από απαιτητικές και ασυνήθιστες στο λαϊκό αυτί μουσικές φόρμες, όπως αυτές

– στο «Άξιον Εστί» του Ελύτη,

– στο «Επιφάνεια – Αβέρωφ» του Σεφέρη,

– στο «Πνευματικό Εμβατήριο» του Άγγελου Σικελιανού,

– στο «Κάντο Χενεράλ» του Πάβλο Νερούδα κ.ά.

Δίχως άλλο, χωρίς εσένα οδηγητή και πρωτεργάτη αυτής της νέας Τέχνης, η μουσική θα ήταν αλλιώς.

Βαθύς ποταμός, ακόμα ανεξερεύνητος είναι το έργο σου.

Σ’ αυτό συνυπάρχουν όλα σχεδόν τα είδη της μουσικής:

Από τους λαϊκούς δρόμους και το δημοτικό τραγούδι ως την αρχαία τραγωδία, το βυζαντινό μέλος, τη συμφωνική μουσική, το κλασικό τραγούδι, τα ορατόρια.

Σου το χρωστάμε, λοιπόν, να φροντίσουμε να ανοιχτούν διάπλατα στον κόσμο όλοι οι θησαυροί της μουσικής σου.

Σου το χρωστάμε να συνεχίσουμε να διεκδικούμε το μεγάλο όνειρό σου να φτάσουν στο λαό οι θησαυροί σε όλη την ιστορία της μουσικής, μέχρι αυτό ατόφιο να εκπληρωθεί σε μια ανώτερη μορφή κοινωνίας, όπου όλα τα μέλη της θα μπορούν να κατανοούν και να απολαμβάνουν την Τέχνη. Ακόμα και το πιο δύσκολο και αφηρημένο είδος της, τη μουσική, αυτή την τέχνη που από μικρό παιδί, από τότε που πρωτοάκουσες την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν, σου πήρε το μυαλό και σ’ έκανε να βλέπεις με τα μάτια της τον κόσμο.

«Οι αγώνες και η μουσική είναι τόσο δεμένα πια μέσα μου, ώστε δεν μπορώ να φανταστώ ούτε αγώνες χωρίς τραγούδι, ούτε τραγούδι χωρίς αγώνα», έλεγες.

Σ’ όλη τη ζωή σου με το ένα χέρι κρατούσες το τουφέκι και με το άλλο τις παρτιτούρες σου.

Και αυτό δεν είναι αλληγορία.

Μέχρι και στη Μακρόνησο, σ’ αυτόν τον εφιαλτικό τόπο των μαρτυρίων, εσύ έγραφες μουσική.

Εκεί έγραψες και το πρώτο συμφωνικό έργο σου, τη Συμφωνία για τη Μακρόνησο.

Εκεί κατάλαβες πόσο ευεργετική είναι η δημιουργία, όταν πρέπει να αντέξεις τον πόνο και την κτηνωδία, πόσο ευγενική γίνεται για τους γενναίους, αυτούς που μένουν όρθιοι και δεν χαμηλώνουν το βλέμμα τους.

Στο ερώτημα για ποιον δημιουργείς, πάντα απαντούσες: Για το λαό.

«Και όταν ακόμα συνθέτω συμφωνικά έργα πάντοτε έχω στο νου μου το λαό. Φιλοδοξώ να γίνω κατανοητός από τους απλούς εργαζόμενους ανθρώπους, γιατί έχω πίστη ότι αυτοί αποτελούν τη βασική δύναμη που σπρώχνει μπροστά την Ιστορία», είχες δηλώσει όταν σου απονεμήθηκε το βραβείο Λένιν.

Κι έπειτα πάλι συνήθιζες συχνά να επαναλαμβάνεις πως «Ό,τι φτιάξαμε το πήραμε από το λαό και στο λαό το επιστρέφουμε».

Και δεν ήταν σεμνοτυφία.

Είχες βαθιά συνείδηση ότι για το προσωπικό καλλιτεχνικό σου επίτευγμα, σπουδαίο ρόλο έπαιξε η εποχή σου, ότι στον ιδιαίτερο τρόπο της τέχνης σου, αντανακλούσαν οι πράξεις του λαού.

Αυτό άλλωστε είναι το μυστικό της μεγάλης, της αληθινής Τέχνης, της Τέχνης που συλλαμβάνει τον σφυγμό της εποχής και αφουγκράζεται το επερχόμενο.

Να αντλεί τη δύναμή της από την ανθρωπιά, από τα βάσανα, τους καημούς, τις μνήμες και τις ελπίδες του λαού και αυτή την ανθρωπιά να την επιστρέφει πάλι στους δημιουργούς της.

Μια βαθύτερη όμως συνείδηση της ανθρωπιάς: Τη συνείδηση της δύναμης, που μόνο ο άνθρωπος μέσα σε όλα τα πλάσματα διαθέτει, να υποτάσσει τον κόσμο γύρω του στην ανάγκη του για δίκιο και ευτυχία, να τον μετασχηματίζει στα μέτρα του.

Έτσι, γράφοντας για τον δικό σου λαό, είδες τη μουσική σου να σπάει τα σύνορα της χώρας, καθώς η γλώσσα της έχει την οικουμενικότητα από τα κοινά βάσανα, τις ελπίδες, τα οράματα «όλων των τίμιων ανθρώπων της Γης που αγωνίζονται ενάντια στην τυραννία, τη βία και την εκμετάλλευση», αγγίζει τις καρδιές όλων των λαϊκών ανθρώπων ανεξάρτητα από εθνικότητα, γλώσσα, θρησκεία, φυλή.

Γι’ αυτό δεκάδες συλλυπητήρια μηνύματα καταφτάνουν αυτές τις μέρες από όλες της γωνιές της Γης από Κομμουνιστικά, από Εργατικά Κόμματα, από πολλές άλλες προοδευτικές οργανώσεις από όλες τις ηπείρους.

Από κείνους που νιώθουν σαν να έχασαν έναν δικό τους άνθρωπο.

«Ο καλλιτέχνης που ζει και δημιουργεί μέσα στην πάλη, εξασφαλίζει ξεχωριστή θέση για το έργο του», δήλωνες.

Και πράγματι το έργο σου έκανε θρύψαλα τον μύθο ότι η δέσμευση καταστρέφει την Τέχνη.

Το έργο σου είναι τρανή απόδειξη ότι η μεγάλη Τέχνη είναι πάντα πολιτική, είτε το γνωρίζει είτε δεν το γνωρίζει ο δημιουργός της.

Πίστευες ακλόνητα πως η συμμετοχή σου στη λαϊκή δράση ήταν αυτή που «έδινε ρεύμα», που «έβαζε φωτιά» στη δημιουργία σου, πως δεν αρκεί ο καλλιτέχνης μόνο με το έργο του να είναι κοντά στο λαό, αλλά και με την ίδια του τη ζωή.

«Να μην ξεχωρίζει τη ζωή του από τη ζωή του εργαζόμενου, από τη ζωή του πρωτοπόρου λαϊκού αγωνιστή», «να είναι ένας απλός στρατιώτης στην ακατάβλητη στρατιά των λαϊκών ανθρώπων» που μάχονται για τη ζωή.

Δικά σου τα λόγια.

Έτσι, πορεύτηκες κι εσύ μαζί με τους αδικημένους σε δρόμους που έκαιγαν.

Από νωρίς «πήρες του ήλιου το δρόμο, κρεμώντας τη λύρα τη δίκαιη στον ώμο», για το λαό μας, για όλους τους λαούς, ως άλλος Σολωμός, ως άλλος βάρδος της ελευθερίας, με όλα τα προτάγματα της δικής μας εποχής.

Από 17 κιόλας χρονών οργανώθηκες στο ΕΑΜ και λίγο μετά στο ΚΚΕ, παίρνοντας μέρος στην Εθνική μας Αντίσταση.

Τον Δεκέμβρη του ΄44 πολέμησες στη Μάχη της Αθήνας, με τον 1ο Λόχο του 1ου Τάγματος του Εφεδρικού ΕΛΑΣ.

Και ήταν τόση η περηφάνια σου για τη συμμετοχή σου σ’ αυτή την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στη χώρα μας, που πολλά χρόνια αργότερα θα πεις πως «αν υπήρχε επιτύμβιο επίγραμμα που θα επιθυμούσες να χαραχτεί στον τάφο σου, θα ήταν: Πολέμησε τον Δεκέμβρη».

Μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, μοιράστηκες με τους συντρόφους σου τις άγριες διώξεις του αστικού κράτους εξόριστος στην Ικαρία και έπειτα στη Μακρόνησο όπου βασανίστηκες φρικτά.

Εκεί είναι, με τα δικά σου λόγια, που έσπασε το «εγώ» και έγινε τελεσίδικα «εμείς».

Στη συνέχεια αγωνίστηκες μέσα από την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες για την κοινωνική και πολιτιστική αναγέννηση, ενώ «πλήρωσες» με νέες δοκιμασίες, φυλακές και εξορίες την παράνομη δράση σου ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.

Με τις αμέτρητες συναυλίες σου στο εξωτερικό μέχρι την πτώση της δικτατορίας μετέφερες σε όλο τον κόσμο το μήνυμα της αντίστασης και της λευτεριάς, και έπειτα σε όλη την Ελλάδα.

Τα τραγούδια σου, που τα λέγαμε μυστικά όλα τα μαύρα εκείνα χρόνια, κατέκλυσαν τα πάντα, τις ταβέρνες, τα γιαπιά, τα σχολειά, τα Πανεπιστήμια, τις εκδρομές, τις συντροφιές, τις διαδηλώσεις.

Στις συγκλονιστικές συναυλίες σου και στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, μέσα σε μια μέθεξη της μουσικής σου με τον κόσμο, αποθεωνόταν η πίστη πως με τους αγώνες μας θα αλλάξουμε τον κόσμο για να ξημερώσει ένα καλύτερο αύριο.

Τα χρόνια αυτά έδωσες τη μάχη ως υποψήφιος του ΚΚΕ για το Δήμο της Αθήνας, ενώ το 1981 και το 1985 ως βουλευτής του Κόμματος υπερασπίστηκες τα δικαιώματα των εργαζομένων, του λαού. Από κάθε μετερίζι στη σκέψη σου πρυτάνευε ο αγώνας για την «ενότητα των Ελλήνων».

Πολύπλευρος και πολυτάλαντος, διανοούμενος καθώς ήσουν, δεν περιορίστηκες στη μουσική, αλλά με το χαρισματικό λόγο σου έγραψες ένα σωρό βιβλία εκείνα τα χρόνια.

Το ξεχωριστό, όμως, στην περίπτωσή σου είναι ότι η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα σου συναντήθηκε με μια προσωπικότητα ανήσυχη και άγρυπνη, που ένιωθε πάντα την ανάγκη να ξεπερνά τον εαυτό της.

Έτσι συνέχιζες μέχρι το τέλος να δίνεις το «παρών» σε όλες τις κρίσιμες στιγμές που ακολούθησαν, παίρνοντας το μέρος της αλήθειας και της δικαιοσύνης.

Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη νίκη της αντεπανάστασης στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, δεν λύγισες.

«Κι όμως σταθήκαμε όρθιοι κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, πως το οφείλουμε στα δάκρυα και τις θυσίες αυτών των χιλιάδων και χιλιάδων πρωτοπόρων αγωνιστών που έπεσαν ακολουθώντας τις σημαίες και τα λάβαρα με το κόκκινο αίμα, που φλόγιζαν, εξακολουθούν να φλογίζουν, τις καρδιές όσων πάλευαν και παλεύουν για την ελευθερία, την ειρήνη, το δίκαιο, τα δικαιώματα του λαού μας και όλων των λαών της Γης», είχες πει τότε.

Σταθερά στις επάλξεις του διεθνισμού, ασταμάτητα υποστήριζες την αδερφική φιλία του ελληνικού με τον τούρκικο λαό και το δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.

Πολεμώντας «τους λύκους που διψούν για αίμα και σεργιανούν στην περιοχή μας», διοργάνωσες το 1999 την ιστορική συναυλία με τη συμμετοχή όλων των μεγάλων Ελλήνων τραγουδιστών ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία και καταδίκασες, με τις ξεκάθαρες δημόσια εκφρασμένες θέσεις σου τις κρίσιμες στιγμές τα «τσακάλια του αντικομμουνισμού», όπως τα ονόμασες, τα αντικομμουνιστικά μνημόνια του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ανιστόρητη εξομοίωση «των θυμάτων με τους θύτες, των εγκληματιών με τους ήρωες, των κατακτητών με τους απελευθερωτές και των ναζιστών με τους κομμουνιστές».

Παρών δήλωσες και στη δίκη της εγκληματικής, ναζιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής.

Παρών και στο δίκαιο αγώνα του λαού μας για την κατάργηση των μνημονίων και όλων των αντεργατικών εφαρμοστικών νόμων τους.

Η αλήθεια είναι, όπως και γνωστό σε όλους, πως δεν συμφωνούσαμε πάντα με τις πολιτικές πρωτοβουλίες σου, όμως αυτό που μένει, το υστερόγραφο της δόξας, είναι η τεράστια παρακαταθήκη του έργου σου και η πολιτική διαθήκη που μας άφησες, «σβήνοντας τις λεπτομέρειες» και κρατώντας τα «Μεγάλα Μεγέθη».

Το ότι «τα πιο κρίσιμα, τα δυνατά, τα ώριμα χρόνια σου τα πέρασες κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ».

Δεν σε αποχαιρετούμε σύντροφε Μίκη, γιατί εσύ δεν έφυγες.

Μέσα στις φλέβες μας είσαι. Θα ’σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά πολέμησες, θα ’σαι για πάντα σ’ όλους τους ποταμούς του κόσμου.

Κι όταν «θα πάρουν τα όνειρα εκδίκηση» και γύρω μας θα λάμπει η λιόλουστη ζωή θα είσαι κι εσύ, τρανός, όπως πάντα, στις μεγάλες στιγμές, παρών.

Γιατί το έργο σου έγινε ελπιδοφόρος αναγεννητικός «ανάκουστος κελαηδισμός» για τον ελληνικό λαό, για όλους τους λαούς, στη σύγχρονη ιστορική εποχή της ανατολής της νέας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για την Ελευθερία σε όλες της τις μορφές: Πνευματική, ηθική, πολιτική, κοινωνική, για την πλήρη, αληθινή ελευθερία.

Στο φέρετρό σου σηκώνεται, υψώνει τη γροθιά της «κι αντριεύει και θεριεύει» η Ελλάδα!

Σύντροφε Μίκη,

Είσαι «φως που πατεί χαρούμενο τον Άδη»!

Φως επαναστατικό «στην κορφή του Ολύμπου αριστερά»… Φως που «ολούθε λαμπυρίζει», όπως έγραψαν αυτές τις μέρες γερμανικές εφημερίδες.

Ένα «φως που καίει». «Τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής»!

Όπως ήθελες θα γίνει, όπως το προδιέγραψες με την πολιτική διαθήκη σου «στους μεγάλους δρόμους κάτω από τις αφίσσες», με τα αθάνατα τραγούδια σου.

Θα τον «σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα». Θα τον «σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο».

Όταν απόψε το πλοίο θα σαλπάρει από τον Πειραιά για να διασχίσει τα γαλάζια νερά της ελληνικής θάλασσας για να σε οδηγήσει στην τελευταία σου κατοικία, στον τόπο καταγωγής σου, στο Γαλατά Χανίων, στην αγαπημένη σου Κρήτη, σύμφωνα με την επιθυμία σου, όλη η Ελλάδα θα σε συνοδεύει με τα τραγούδια σου.

Γιατί για σένα, για να δανειστούμε στίχους από το μεγαλείο του Σολωμού, «ο ουρανός καμάρωνε κι η γη χειροκροτούσε»…

Αθάνατος Μίκη!».

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μια εικόνα χίλιες λέξεις….

Μια εβδομάδα ακριβώς πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, γίναμε σήμερα μάρτυρες της εγκατάστασης των λυόμενων αιθουσών που θα φιλοξενήσουν τέσσερα τμήματα νηπιαγωγείων στο δήμο μας στο οικόπεδο της οδού Δημοκρατίας. Τέσσερα τσίγκινα κλουβιά χωρίς καμία υπερβολή με έναν διάδρομο να τα χωρίζει που θα «βαφτιστεί» αύλειος χώρος για 74 νήπια. Αυτή η εικόνα αποτυπώνει ακριβώς την πολιτική της τωρινής και της προηγούμενη κυβέρνησης αλλά και της δημοτικής αρχής του κ. Θώδα, εκλεκτού της ΝΔ. Αυτό είναι  το όραμα τους την για την δίχρονη προσχολική αγωγή το 2021. Και μαζί με την δημοτική αρχή και των δημοτικών παρατάξεων που ψήφισαν αυτό το αίσχος. Γιατί μαζί με τον κ. Θώδα το ψήφισαν και οι συνδιοικούντες κ. Παπακωνσταντίνου και κ. Γιαννακόπουλος (ΚΙΝΑΛ – ΠΑΣΟΚ) αλλά και η παράταξη της πρώην δημάρχου κ. Καφατσάκη (ΣΥΡΙΖΑ) και του κ. Αγγελόπουλου (ΝΔ). Όλοι με την δικαιολογία ότι εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς, ασχέτως αν δεν φτάσαμε τώρα αλλά μετά από τέσσερα χρόνια που έχει νομοθετηθεί η δίχρονη προσχολική αγωγή και κανείς από όσους διοίκησαν δεν έφτιαξε ούτε μια αίθουσα νηπιαγωγείου.  Εδώ και δυο χρόνια  η δημοτικη αρχή του κ. Θώδα ζητάει χρόνο για να αξιολογήσουμε το έργο της στην παιδεία στο δήμο, ζητάει ανοχή γιατί παρέλαβε χάος όπως λέει. Έπειτα από δυο χρόνια λοιπόν ο απολογισμός της είναι 52 βρέφη εκτός παιδικών σταθμών και δεκάδες νήπια 4 και 5 ετών να κλείνονται σε απαράδεκτα λυόμενα χωρίς τις απαραίτητες κτιριακές προδιαγραφές, πάντα βέβαια με τις ευλογίες τις κυβέρνησης, Μάλιστα σε μια περίοδο που το τέταρτο κύμα της πανδημίας είναι σε εξέλιξη και τα «πρωτόκολλα» λάστιχο για το άνοιγμα των σχολείων φέρνουν τρόμο στις λαϊκές οικογένειες.

Καλούμε τους γονείς να καταδικάσουν αυτή την πολιτική, την διοίκηση και τις επιλογές της αλλά και τους καλοθελητές της αντιπολίτευσης, να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν, σύγχρονα κτήρια με όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές.

                                                                                      Λαϊκή Συσπείρωση Ζωγράφου

                                                                                      Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021

Τοποθέτηση Λαϊκής Συσπείρωσης για το Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων Δήμου Ζωγράφου

Αυλές σχολείων χρησιμοποιούνται ως παρκινγκ;

Στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας γίναμε αποδέκτες καταγγελιών αλλά και μάρτυρες μιας πρωτοφανούς εξέλιξης που αφορά την αξιοποίηση εκτός σχολικού προγράμματος, των προαύλιων χώρων των σχολικών συγκροτημάτων την δημοτική αρχή Θώδα. Αυτή η εξέλιξη έρχεται να προστεθεί και στην προ ημερών παραχώρηση σχολικών συγκροτημάτων σε ιδιώτες για παροχή υπηρεσιών έναντι αντίτιμου δια μέσου … πολιτιστικών συλλόγων. Διαχρονικά συνυπεύθυνοι είναι όλες οι διοικήσεις και οι παρατάξεις που στο όνομα της ανταποδοτικότητας παραχωρούν ελαφρά την καρδία τα πάντα.

Πως λοιπόν μπορεί να εξηγηθεί η χρήση του προαύλιου χώρου του 3ου Γυμνασίου – Λυκείου ως πάρκινγκ δεκάδων αυτοκινήτων την Κυριακή το απόγευμα;

Ποιος έχει την ευθύνη για το σχολικό συγκρότημα και ποιος έδωσε την ανάλογη άδεια για το άνοιγμα της κεντρικής πόρτας του σχολείου;;

Ζητήθηκε ανάλογη άδεια παραχώρησης του χώρου και αν ναι, αυτή δόθηκε και από ποιόν και με ποιο σκεπτικό;

Σε επικοινωνία μας με την διοίκηση δήλωσε ότι δεν γνώριζε τίποτα. Αν δεν γνώριζε, κακώς γιατί έχει την ευθύνη για τα σχολεία, αν γνώριζε όμως, αναρωτιόμαστε μήπως βάλθηκε να κάνει πρόβα στις διατάξεις του αντιεκπαιδευτικού νομοσχεδίου που φέρνει η κυβέρνηση που μιλά για οικονομική αξιοποίηση των σχολικών συγκροτημάτων.

Λαϊκή Συσπείρωση Ζωγράφου

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2021